2.12.2008

Two Chocolate SeCretS


อยากรู้สึกช็อกโกแลตกับชีวิต
มีความลับสองอย่างที่คุณต้องทำด่วน

1) เลิกสวมบทบาท
เคยไหมที่ในชีวิตจริงคุณต้องสวมบทอะไรสักอย่าง
เพื่อให้สอดคล้องกับความพึงพอใจ 
ความคาดหวังและให้ได้การยอมรับ
จากคนที่อยู่รอบตัวคุณ

ลองคิดดูดีๆ สิ บทลูกกตัญญู 
ภรรยาที่เข้าอกเข้าใจสามี
ลูกเขยที่รับผิดชอบครอบครัว 
น้องสาวที่เชื่อฟังพี่สาว
เพื่อนที่ไม่เคยอิจฉาริษยาเพื่อน
ลูกน้องที่เห็นด้วยกับความคิดเจ้านาย

เราสวมบทเป็นอะไรบางอย่างตลอดเวลา
ล้วนเป็นบทที่เราต้องใช้พลังงาน เวลา
และความกดดันข้างในไม่ต่างจากดาราเจ้าบทบาทในทีวี
ยิ่งเราต้องเสแสร้งมากแค่ไหนในชีวิตประจำ
เราก็มีความสุขที่แท้จริงได้ยากเท่านั้น
ยิ่งเราสวมหัวโขนต่างบทบาทในต่างสังคมมากเท่าใด
เราก็ยิ่งเหน็ดเหนื่อยมากเป็นเท่าทวีคูณ

เราเคยนึกว่าคนที่ประสบความสำเร็จสูงมาก
ต้องเหนื่อยมากเป็นเรื่องธรรมดา
นั่นเพราะเรานิยามความสำเร็จจากหัวโขนในสังคม
แต่ความจริงแล้ว คนที่ประสบความสำเร็จมากที่สุด
น่าจะเป็นคนที่เหนื่อยกับชีวิตน้อยที่สุด

ความสำเร็จของวิธีคิดช็อกโกแลต
ต้องวัดกันที่ปริมาณความสุข

คนที่ใช้ชีวิตอย่างมีความสุข
น่าจะเป็นคนที่ต้องเสแสร้งน้อยที่สุด
ถ้าคุณยังคงต้องสวมบทบาท
จงอย่าเดือดร้อนใจที่จะต้องเล่นตามสคริปท์
แต่จงกล้าพอที่จะเล่นเป็นตัวเอง
ควบคุมการแสดงเอง
ด้วยสคริปท์ที่มาจากใจของคุณ

2) เผื่อใจให้คนอื่น
เราทุกคนเกิดมาร่วมโลกใบเดียวกัน
เราใช้น้ำ ใช้อากาศ ใช้ต้นไม้ ใช้ทรัพยากรร่วมกัน
เราเกิดมาเพื่อใช้ชีวิตร่วมกัน แม้จะรู้จักกันหรือไม่รู้จักกัน
ในระยะเวลาอันสั้นแค่ชั่วชีวิตหนึ่ง ในระยะเวลาอันสั้น
เราจึงน่าจะเปิดใจให้กว้างต่อผู้ที่เกิดมาร่วมโลกเดียวกัน
แบ่งปันความรู้ ความคิด และผลพวง
ของการใช้ทรัพยากรบนผืนโลกให้แก่กัน
เอื้อเฟื้อสิ่งที่เรามีต่อกัน
โลกเราในเวลานี้มีประชากรอยู่สองกลุ่ม
กลุ่มที่ขาดแคลนและกลุ่มที่ล้นเหลือ
กลุ่มที่ขาดแคลนนั้นยังแบ่งออกเป็นอีก 2 ประเภท

พวกที่ขาดแคลนด้วยทรัพย์สินเงินทองหรือปัจจัยที่จะใช้ดำรงชีวิต
กับพวกที่ขาดแคลนความรู้สึกพอ
จึงเอาแต่มุ่งหน้าแสวงหาเพิ่มเติม

ส่วนกลุ่มที่ล้นเหลือนั้นก็ยังแบ่งออกเป็นสองประเภทเช่นกัน
คือ พวกที่ล้นเหลือด้วยทรัพย์สินเงินทอง
จนอยากจะแบ่งปันแก่ผู้ที่มีน้อยกว่า
และพวกที่ล้นเหลือด้วยน้ำใจ จนพร้อมแบ่งปัน
ให้ใครต่อใครแม้สิ่งที่มีอยู่
จะไม่มากมายไปกว่าคนอื่นเลย

คนที่มีความสุข มักอยู่ในกลุ่มนักแบ่งปัน
จะมีมากหรือมีน้อย แต่พวกเขามักมีหัวใจขนาดเท่ากัน

หัวใจที่เปิดกว้างพร้อมจะแบ่งปัน
สิ่งที่มีให้กับผู้อื่นที่เกิดมาร่วมโลก
โลกที่ไม่มีทรัพยากรใดเป็นของใครอย่างแท้จริง
นี่คือความลับสองข้อที่ “นักแบ่งปันความสุข”
แอบกระซิบบอกมา