YouR VoicE InSidE

คุณว่าทุกวันที่ผ่านไป
คุณกำลัง “ใช้ชีวิต”
หรือแค่กำลัง “ใช้เวลา” กันแน่

เคยบ้างไหมในชีวิตบางวัน
ที่รู้สึกว่าคุณกำลังทำอะไรซ้ำๆ
เหมือนเมื่อวาน เมื่อวานซืน
อาจเหมือนสัปดาห์ก่อน และเดือนก่อน

คุณเลือกชุดทำงาน เตรียมอาหารเช้า
ขับรถ กินข้าวกลางวัน ประชุม
กินอาหารเย็น ดูทีวี ล้างจาน แล้วอาบน้ำ นอน
อยู่ๆ ชีวิตคุณก็หมดจุดมุ่งหมายไปดื้อๆ
ความหวัง ความฝัน ความตื่นเต้นในชีวิต
ความกระตือรือร้นที่จะเป็นอะไรสักอย่าง
หรือทำอะไรสักอย่าง อยู่ๆ ก็พลันหายไป

ลองหลับตาลง ปล่อยจิตใจอันมึนชาของคุณ
ให้ล่องลอยจากสิ่งที่คุณต้องทำ
ลองทบทวนหาความฝัน
จินตนาการถึงชีวิตจริงๆ ที่คุณอยากเป็น

ขอร้องว่าได้โปรดทำเสียก่อนที่จะอ่านต่อ
เอาละ ลืมตาขึ้นได้แล้ว คุณรู้สึกอย่างไรบ้าง
คำถามนี้มีโดยทั่วไปมีเพียงสองคำตอบ

1.ตื่นเต้นจัง ฉันรู้สึกมีพลังขึ้นอีกครั้ง
2.ไร้สาระ ฉันเลิกฝันกลางวันมานานแล้ว
เสียเวลา เป็นไปไม่ได้หรอก ...

คุณที่ตอบข้อหนึ่ง ข้ามไปอ่านเรื่องต่อไปได้เลย
ส่วนคุณที่ตอบข้อสอง
เราเข้าใจดีว่าฝันกลางวันนั้นเป็นเรื่องเหลวไหล
ชีวิตของคุณเต็มไปด้วยสาระของการดำรงอยู่
จึงไม่แปลกที่คุณลืมเสียสนิทว่า
ครั้งหนึ่งชีวิตคุณถูกขับดัน
ด้วยสิ่งเหลวไหลเหล่านี้

ฝันกลางวัน จินตนาการ ความมุ่งมั่น
ความหวัง ความปรารถนา
คือสิ่งไร้สาระทั้งห้า ที่แท้จริงแล้ว
คือพลังสร้างสรรค์สิ่งที่หก
นั่นคือ “สัญชาติญาณในการดำรงชีวิต”

ผู้คนมากมายตีความ “สัญชาติญาณ”
ว่าคือความสามารถที่จะคาดเดาเหตุการณ์
แต่ความจริงมันหมายถึง
ความที่คุณสามารถสัมผัสการรับรู้
โดยธรรมชาติในตัวคุณเอง

สัญชาติญาณคือแรงขับดัน
ให้คุณทำในสิ่งที่คุณทำอยู่ทุกวันนี้
คือเสียงที่กระซิบสั่งคุณทุกขณะจิตว่า
“ใช่ๆ ทำแบบนั้นแหละถูกแล้ว”

เราทุกคนมีสัญชาติญาณหลายรูปแบบ
แต่เคยชินมากกว่ากับสัญชาติญาณ
ของการปกป้องตัวเอง
สัญชาติญาณที่มักมีคำว่า
ควร/สงสัย/กลัว ประกอบอยู่
เสียงที่ชอบเตือนคุณว่า
“ควรมีงานที่มั่นคง”
“ไม่จบเอ็มบีเอสงสัยไม่ก้าวหน้า”
“กลัวจังว่าเขาไม่รัก”

นานวันเข้าเมื่อคุณได้ยินสัญชาติญาณ
อะไรแปลกปลอมไปจากนี้
เช่น เสียงในตัวคุณที่บอกให้คุณลาออกจากงาน
คุณจะเริ่มรู้สึกว่ามันเป็น “ความคิดบ้าๆ”
และหนักข้อเข้าคุณก็ทำเป็นไม่ได้ยินมันเสียเลย

สมมติว่าคุณอยากมีธุรกิจเป็นของตัวเอง
วันหนึ่งมีคนมาชวนคุณเปิดร้านกาแฟ
สามบอดี้การ์ด ควร/สงสัย/กลัว
รีบกระซิบคุณทันทีว่า
“บ้าแล้ว เจ๊งขึ้นมาจะทำยังไง”
แม้คุณจะได้ยินสัญชาติญาณเสี่ยงกระซิบว่า
“มันไม่ง่ายก็จริง แต่ถ้าเรามุ่งมั่น
ทำจริงๆ มันน่าจะไปได้นะ”

แต่คุณก็เลือกที่จะไม่ฟังมัน
เราทุกคนมีสัญชาติญาณ
ที่เป็นแรงผลักดันให้เราทำเรื่องใหม่ๆ
ที่เรากลัว สิ่งนั้นอยู่ในข้างใน
ตัวเรานี่เอง แค่อยู่กับตัวเองเงียบๆ
แล้วเงี่ยหูฟังเสียงที่อยู่ข้างใน
ตัวคุณเอง คุณจะได้ยิน

คุณปล่อยให้เสียงอื่นๆ
ดังกลบมานานแสนนาน
ถึงวันนี้ที่คุณรู้สึกเบื่อหน่าย
ซ้ำซาก ดักดาน

ลองหายใจลึกๆ ทำจิตให้ว่าง
แล้วเงี่ยหูฟังเสียงเล็กๆ ในตัวของคุณ
แล้วคุณจะได้ยิน
เสียงแห่งสัญชาติญาณที่เตือนคุณว่า
"คุณยังมีความฝัน"
และมันอาจไม่ไร้สาระเหมือนที่คุณคิด